بمبئی شهر شگفتی ها
بمبئی از مهم ترین شهرهای توریستی کشور پهناور هند است که علاوه بر جاذبه های توریستی دارای قدمت و پیشینه تاریخی و باستانی ارزشمندی می باشد . سنگ نوشته ها و کتیبه هایی که به فرمان اشوکا پادشاه موریایی هند کنده شده شباهت زیادی به کتیبه های هخامنشی دارد. بازی طبیعت و انسان را می توان در پارک گاندی دید؛ جنگلی به وسعت 104 هکتار که از پربازدید کننده ترین مناطق بمبئی است و سالانه بیش از دو میلیون گردشگر ساعتی را در آن می گذرانند. غارهای کان هری در این جنگل قرار دارند. روی صخره ها سنگ نوشته هایی به قدمت 2400 سال در سبزی جنگل دست نخورده چشم را به خود خیره می کند. ساکنان بودایی روی سنگ های غار می نوشتند. انواع جانوران وحشی چون پلنگ، ببر، میمون، آهو و انبوه پرندگان رنگ به رنگ در این منطقه می زیند. این لکه بزرگ سبزرنگ را ریه بمبئی می دانند که تنفس را برای پایتخت ایالت ماهاراشترا آسان می کند.


پایانه چاتراپاتی شیواجی در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت جهانی رسید. ثبت این مکان در فهرست یونسکو به دلیل ترکیب دو فرهنگ در زیر یک سقف بود؛ طراحی احیا شده از سبک ویکتوریایی انگلستان و هنر سنتی معماری هند که نمونه ای بی نظیر را در سراسر جهان خلق کرد
کلمه بمبئی در زبان هندی به معنای ساحل خوب است. استعمارگران پرتغالی این نام را به این شهر دادند. اما در سال 1996 نام این شهر به «مومبای» تغییر یافت که نام یکی از خدایان زن هندی است. در وسعت 603 کیلومتر مربعی مومبای جمعیتی بالغ بر 3/13 میلیون نفر زندگی می کنند با انواع دین و زبان و مذهب. با شیوه های متنوع زیست، پوشاک، خوراک و... و شاید همین ها بوده و هست که هدایت با دیدن این شهر هند را تنها جای قابل دیدن جهان توصیف کرده است. شهر شرکت های بزرگ اقتصادی، شهر سینما و شهر پارچه های رنگی، شهر آرزوها. هزاران هزار نفر سالانه به امید یافتن کار و درآمد راهی مومبای می شوند. هزاران هزار آدمی که در خیابان ها به زندگی ادامه می دهند، در زاغه نشینی ها غرق می شوند، در ایستگاه های قطار دیده می شوند و در بازار های پرجنب و جوش. بافت شهر دو بخش هندی و انگلیسی دارد.
ایستگاه مرکزی قطار ویکتوریا که توسط معماری انگلیسی به نام فردریک ویلیام استیونز و به سبک گوتیک طراحی شده یکی از سازه های مهم و دیدنی شهر است و یادگار بنای دوران استعمار بریتانیا. دولت هند پس از استقلال هند از امپراتوری بریتانیا و در سال 1996 میلادی، بر اساس سیاست نامگذاری معابر و اماکن به نام اهالی هند، نام «پایانه ویکتوریا» را به افتخار چاتراپاتی شیواجی بنیانگذار امپراتوری مراتا، در سده 17 (میلادی)، به «پایانه چاتراپاتی شیواجی» تغییر داد. در تاریخ ۲ ژوئیه 2004 میلادی، پایانه چاتراپاتی شیواجی در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت جهانی رسید. ثبت این مکان در فهرست یونسکو به دلیل تلفیق دو فرهنگ در زیر یک سقف بود؛ طراحی احیا شده از سبک ویکتوریایی انگلستان و هنر سنتی معماری هند که نمونه ای بی نظیر را در سراسر جهان خلق کرد. موزه پرنس ولز هم از آن مکان هایی است که در بازدید از بمبئی نمی توان بی خیال از کنار آن گذشت. موزه ای بزرگ با آثاری قابل توجه از دوران های مختلف تاریخ و هنر هند همراه با نمونه هایی از حیات وحش و آبزیان هندوستان.
این موزه بین سال های 1904 و 1914 بنا شد که در اثنای جنگ جهانی اول به عنوان بیمارستان مورد استفاده قرار گرفت. معماری بنا به سبک گوتیک بوده و از سنگ بازالت ساخته شده است. این سازه در میان باغ زیبایی تاسیس شده است که پس از مسافرت پرنس ولز در 1905 به هند به این نام خوانده شده است. در سال 1862 قطعه زمینی به مساحت 15 هکتار در کولابا جهت احداث باغ ویکتوریا اختصاص داده شد و در نوامبر 1872 به روی عموم مردم گشوده شد. از آن زمان تاکنون هفت هکتار دیگر نیز به این باغ ها اضافه شده است. باغ دارای معماری منحصر به فرد و زیبایی است که موزه ویکتوریا نیز در آن واقع شده است.
هتل تاج محل نیز درست روبه روی دروازه هند در منطقه «کلابه» قد علم کرده است. بعد از بازگشت از جزیره می توان ساعتی را به بازدید از محل اقامت گردشگران ثروتمندتر اختصاص داد. این بنا در حملات تروریستی نوامبر 2008 خسارات قابل توجهی دید اما به سرعت بازسازی شد
دروازه هند دیگر بنای بازمانده دوران استعمار انگلیس است که در سال 1924 به عنوان یادبود سفر جرج چهارم پادشاه انگلستان و همسرش ملکه ماری ایجاد شد. شاه و ملکه در سال 1911 به بمبئی سفر کرده بودند. در سال 1948 استعمارگران انگلیسی خاک هند را از همین دروازه ترک کردند. با توجه به این سابقه تاریخی، دروازه هند یکی از محبوب ترین محل ها برای گردهمایی گردشگران خارجی است. دروازه هند، در عین حال در کنار هتل تاج محل واقع شده که محل اسکان خارجی های ثروتمندتر است.
اگر قرار است در یک زمان فشرده از چند منطقه توریستی بمبئی بازدید کنید، جنوب شهر جای مناسبی است. پس از دروازه هند باید راهی جزیره فیل ها شد؛ یکی از هیجان انگیز ترین مکان های دیدنی شهر. با فاصله کمی از دروازه، لنج های زیادی در کناره ساحل پهلو گرفته و به انتظار گردشگرند. 45 دقیقه زمان لازم است تا به جزیره برسید و آنجاست که غارهای باستانی الفانتا تحسین هر بیننده ای را برمی انگیزد. این منطقه از طرف یونسکو به عنوان میراث فرهنگی شناخته شده است. جزیره میمون ها هم شهرت دارد. بازارهای صنایع دستی هم از جمله بازارهایی است که در حاشیه غارها به راه افتاده و به این ترتیب شغلی برای حاشیه نشینان شهر دست و پا کرده است.
هتل تاج محل نیز درست روبه روی دروازه هند در منطقه «کلابه» قد علم کرده است. بعد از بازگشت از جزیره می توان ساعتی را به بازدید از محل اقامت گردشگران ثروتمندتر اختصاص داد. این بنا در حملات تروریستی نوامبر 2008 خسارات قابل توجهی دید اما به سرعت بازسازی شد.
دیدن دانشگاه بمبئی هم خالی از لطف نیست. ساختمان این دانشگاه قدیمی که در نزدیکی دادگاه عالی واقع شده از شاهکارهای معماری سبک گوتیک در بمبئی به شمار می رود. قسمت کتابخانه و برج ساعت آن نمونه کوچکی از برج بیگ بن لندن است.در سوی دیگر شهر راه باریکه ای از روی دریا تو را به مسجدی بی نظیر می رساند؛ حاجی علی درگاه. زیارتگاه و مسجدی برای مسلمانان. این ساختمان در سال 1431 میلادی بنا شده و در ساحل ورلی واقع است. به طور معمول بیش از 40 هزار زائر در روزهای پنجشنبه و جمعه از این درگاه بازدید می کنند.
زیارتگاه بهره ها، مارین درایو(گذرگاه دریایی)، خسروباغ(محله ویژه پارسیان)، مغول مسجد(مسجد ایرانیان)، چپاتی(تفرجگاه ساحلی)، پارک کملا نهرو، بازار کرافت مارکت و بسیاری از معابد و عبادتگاه های دیگر نیز در بمبئی هستند که جذابیت های بسیاری برای هر گردشگری دارند .

safareindia.com